فاز متر
پویش فاز متر
فرزند ايران زمين امسال چه كسي است؟

گزارشی از روند مسابقه فاز

فرزند ايران زمين امسال چه كسی است؟

آغاز تابستاني

مردادماه 96 در گرمترین روزهای سال بود که برای اولین بار خبر تولید مستند مسابقه فاز یا فرزند ایران زمین در رسانه های عمومی منتشر شد. انتشار این خبر همراه با  یک فراخوان ویدئویی بود که در آن دو نوجوان دختر و پسر از نوجوانان همسن خودشان دعوت می کردند برای حضور در یک مسابقه متفاوت و بی سابقه ثبت نام کنند تا در آن با دریافت ده میلیون تومان بتوانند ایده خود را عملی کنند و در صورت موفقیت دریافت کننده جایره یکصد میلیون تومانی مسابقه فاز باشند. آنها رو به دوربین می گفتند: «قراره چیکار کنیم؟ خیلی کارا! اتاق طراحی کنیم. چیز میز بفروشیم. یاد بگیریم مستند بسازیم و از همه مهمتر ایده خودمونو عملی کنیم! ایده‌ای که قراره به درد همه بخوره و اجتماعی و عام‌المنفعه باشه.» نوع کلام و سبک ساخت این تیزر حکایت از یک رخداد متفاوت داشت که خبر منتشر شده نیز بر همان تاکید می کرد که در «فاز» تنها درسخوان بودن، داشتن نمره بالا و اطلاعات عمومی یا  بدن ورزیده و ورزشکار بودن مهم نیست. شرکت کننده فاز باید بتواند از همه قابلیت های معمول یک نوجوان برای پیش بردن کار خود در قالب یک فعالیت گروهی اجتماعی استفاده کند.

سكوت پاييزي

تیزر مدتی از شبکه دوم سیما پخش شد و دیگر خبری از فاز در رسانه ها نبود. خبر منتشر شده حکایت از ساخت و تولید برنامه در مرداد و شهریور 96 داشت و حالا این سکوت می توانست دو معنی کاملا متفاوت داشته باشد؛ اینکه فاز در گام اول به طور موقت متوقف شده یا برای همیشه فراموش شده است؛ مثل بسياري از كارهاي ديگري كه قرار بود روزي براي نوجوانان انجام شود به يك وعده يا خبر محدود ماند. البته احتمال دیگری هم بود؛ اینکه همه چیز در سکوت کامل رسانه ای در حال پیش رفتن است. رجوع به تجربه های مشابه در سالهای گذشته هر دو احتمال را پر رنگ نگه می داشت کنار کشیدن حامیان مالی یا ناتوانی گروه تولید و هزار دلیل وارد یا ناوارد دیگر می توانست دلایل خوبی باشد برای مرگ در نطفه یک برنامه تلویزیونی که بعد از مدتها قرار بود یخ حوزه نوجوان را در رسانه ملی بشکند. یخی که حتی با افتتاح شبکه ای مختص نوجوانان به نام امید هم هنوز به درستی نشکسته است.

اما آنچه واقیت داشت زنده بودن فاز بود. در تمام روزهای شهریور یک گروه تولید بزرگ و پر تعداد برای ساخت برنامه در حال فعالیت بودند. این مسئله را کسانی که در آن روزها مسیرشان را به سمت تپه های عباس آباد کج می کردند و سری به باغ کتاب تهران می زدند متوجه مي شدند؛ افرادي كه حین گردش چشمشان به استند و نشان های «فاز» و تعداد زیادی تصویر بردار می افتاده که همزمان فعالیت بیست سی نفر نوجوان را ثبت می کردند.

رونق زمستاني

اما بلاخره بعد از چند ماه، دوباره تیزر جدیدی فاز را به شبکه دو و شبکه امید باز گرداند. انتشار یک خبر در آذر و اعلام رسمی آغاز پخش این برنامه در هفته اول دی ماه نشان داد تلاشی که در روزهای داغ تابستان در مرکز اوج کودک و نوجوان آغاز شده بود حالا قرار است در سردترین روزهای زمستان رونق شبکه دو سیما باشد. تیزر با این جمله به پایان می رسید که «فرزند ایران زمین امسال چه کسی است؟» تاکید بر امسال هم نشان می دهد که احتمالا برنامه یا ایده ای برای ساخت سری های بعدی فاز وجود داشته باشد که طبیعتا شرط اصلی آن توفیق سری اول خواهد بود.

پایگاه اطلاع رسانی شبکه دو درباره این مسابقه چنین توضیح داده که در جریان این مسابقه تلویزیونی ۲۸ نوجوان دختر و پسر در گروه‌های مجزا طی ۷ فاز در مراحل جذاب و دیدنی برای حل مسائل اجتماعی پیرامون خود به رقابت می‌پردازند. آنها در این مسیر باید از استعداد، خلاقیت و مهارت کارگروهی خود کمک گرفته و حمایت مادی و معنوی دیگران را نیز به سمت ایده و فعالیت خود جلب کنند. در پایان این مسابقه برگزیدگان نشان (فرزند ایران زمین) را از آن خود و جایزه اعتباري ‌صد میلیون تومانی این مسابقه را در قالب حمایت برای اجرای طرح برگزیده دریافت می‌کنند.

چالش هاي هفت گانه

به گفته احسان کاوه تهیه کننده این برنامه در این مدت «نوجوان های شرکت کننده در چهار فاز ابتدایی، چالش‌های طراحی، طومار، حل مساله و در نهایت چالش فروش را از 7 فاز مسابقه را طی کرده اند و قرار است ادامه مسابقه آنها همزمان با پخش برنامه ضبط شود و رای مخاطبان برنامه در سرنوشت مسابقه دهندگان تاثیر گذار خواهد بود. حتی در صورت امکان مخاطبان در مرحله پایانی شاهد یک فینال زنده باشند.» این به معنی هیجان بیشتر است و البته افزوده شدن دشواری های تولید چنین مسابقه ای که لااقل در تولیدات سابق داخلی نمونه مشابهی برای آن نمی توان یافت.

میلاد دخانچی که سردبیر برنامه است این روزها سخت مشغول است. وقتی با او تماس میگیریم درباره ساختار فاز می گوید: «هر فاز 4 اپیزود دارد، چون هر اپیزودش مانند یک فیلم مستند است، چگونه مستند می­سازید؟ مستندساز 6 ماه تا یکسال وقت می­گذارد یک مستند می­سازد، حالا شما حساب کنید کار ما در فاز مانند ساخت 28 فیلم مستند است. البته نوع قصه متفاوت است و هر قصه 4 دفعه بازنویسی شده. خیلی کار سختی است که به یک قصه­ای برسید که باورپذیر باشد و از ریتم نیفتد. ولی مستند است دیگر.» و دخانچی همین مستند بودن را مزیت مهم برنامه ای می داند که ذات آن رئالیتی شو یا همان مستند مسابقه است.

*محور اصلي برنامه اعتماد به نوجوان است

وحید ملتجی مدیر مرکز اوج کودک و نوجوان که متولی ساخت این برنامه است بحث «قابل اعتماد بودن» نوجوان را محور اصلي فاز می داند و می افزاید: «ذات برنامه این است که به نوجوان اعتماد شود. مثلا او بتواند در زمینه کسب‌وکار نوآوری کند و با یک کارِ عا‌‌‌‌م‌‌‌‌المنفعه و‌‌‌‌ با مبلغ اندکی توجه جامعه پیرامونش را به خودش و اثرش جلب کند و آن را جهت دهد. نمی‌‌‌‌خواهیم «فاز» صرفا مسابقه‌ای باشد که یک برنده و یک بازنده دارد. در واقع فاز مي خواهد كاري كند كه نورافكن ها روي مقطع نوجواني پرنورتر بتابند تا ديگران در قبال اين مقطع سني و دوره نوجواني بيتر احساس تكليف كنند و بدانند بايد در اين حوزه بيشتر كار كنند.»

حال باید تنها منتظر ماند و نتیجه این حجم فعالیت و ایده پردازی با پخش از آنتن تلویزیون چه بازخوردی میان مردم و نوجوانان خواهد داشت. نتیجه هرچه باشد می تواند برای گام های بعدی ساخت برنامه در حوزه حساس و پر اهمیت نوجوان مورد استفاده قرار گیرد.

{{ message }}

{{ 'Comments are closed.' | trans }}